Perseusz i Andromeda

Było sobie pewne afrykańskie królestwo. Znajdowało się w dalekiej Etiopii i panował w nim król Cefeusz, który miał żonę o imieniu Kasjopeja. Kasjopeja była niesamowicie próżna i chełpliwa. Nieustannie wywyższała się nad innych i uważała, że jest mądrzejsza i lepsza niż pozostali. Pewnego dnia uraziła nimfy morskie, mówiąc, że jest piękniejsza niż one wszystkie razem wzięte.

Tyle że nimfy morskie też były odrobinę próżne. Bardzo je dotknęły słowa królowej, dlatego poszły na skargę do potężnego boga mórz Posejdona. Ten oczywiście też się obraził – i nieszczęście gotowe.

Pełen gniewu Posejdon zesłał na królestwo Cefeusza i Kasjopei straszliwego potwora morskiego. Pływał on dookoła brzegów królestwa, wychodząc od czasu do czasu na ląd, niszcząc zbiory i napadając poddanych. W królestwie zapanowały smutek i żałoba. Ludzie nie mieli co jeść, a do tego bali się strasznego potwora.

Król nie wiedział, co począć. Poszedł więc do wyroczni po radę. Tam jednak usłyszał słowa, które w ogóle mu się nie spodobały. Wieszcz powiedział mu:

– Jeśli chcesz, by w twoim królestwie znów dobrze się wiodło, oddaj potworowi swoją córkę Andromedę. Gdy potwór ją dostanie, odpłynie od twoich brzegów i nigdy więcej nie powróci.

Rozdygotany król wrócił do domu, zdecydowany by zataić wróżbę przed wszystkimi.

– Nigdy nie poświęcę swojej córki – mamrotał pod nosem.

Ktoś w końcu jednak to usłyszał i królewska tajemnica wyszła na jaw. W ten sposób wróżba przedostała się między ludzi. Poddani zaczęli się natychmiast burzyć.

– Usłuchajcie wyroczni! – krzyczały tłumy pod oknami królewskiego pałacu. – To niesprawiedliwe, że z powodu niegodziwych słów królowej giną niewinni ludzie, a królewna ma być oszczędzona!

Król musiał przyznać, że mają rację. Z ciężkim sercem obiecał więc, że wyda swoją córkę potworowi. Następnego ranka ze łzami w oczach przywiązał ją do skały na wybrzeżu i…