Sedmokráska

8
 min
8
+
4.2
┬áÔÇó┬á
51
┬áhodnoten├ş
Otvori┼ą v Readmio

Pr├şbeh o malom kvietku poukazuje na to, ─Źo je v ┼żivote naozaj d├┤le┼żit├ę: l├íska, pokora, v─Ća─Źnos┼ą a oh─żaduplnos┼ą k v┼íetk├ęmu v├┤kol n├ís.Malej sedmokr├íske v├┤bec nevad├ş, ┼że nepatr├ş medzi ob─ż├║ben├ę kvety v z├íhrade. U┼ż├şva si slne─Źn├ę l├║─Źe a spev ┼íkovr├ínka. Av┼íak len do chv├şle, k├Żm sa neocitne spolu so ┼íkovr├ínkom uv├Ąznen├í v klietke. Len tak, pre pote┼íenie ─żahkov├í┼żnych det├ş.

T├║to rozpr├ívku si m├┤┼żete zadarmo stiahnu┼ą ako PDF a vytla─Źi┼ą. V┬áaplik├ícii Readmio m├íte t├║to mo┼żnos┼ą pri ka┼żdej rozpr├ívke.
Stiahnu┼ą:
Sedmokráska
QR k├│d
Oskenujte QR kód na otvorenie rozprávky v aplikácii

V jednej dedine st├íl ne─Ćaleko cesty biely dom. Pred domom bola kr├ísna z├íhradka pln├í kvetov. Hne─Ć pod oknom, v hustej tr├íve, r├ístla jedna mal├í rastlinka ÔÇô sedmokr├íska. Slnko na ┼łu cel├Ż de┼ł svietilo, a tak ─Źochv├ş─ża, za skor├ęho r├ína, rozvinula svoje drobn├ę snehobiele l├şstky vyrastaj├║ce zo ┼żlt├ęho slnie─Źka. V├┤bec sa netr├ípila t├Żm, ┼że je len mali─Źk├Żm, takmer nepatrn├Żm kvietkom a ─Źlovek ju v tej hustej tr├íve mo┼żno ani nezbad├í. Bolo jej ve─żmi pr├şjemne a pomali─Źky sa ot├í─Źala za slnkom tak, ako to robili aj ostatn├ę kvietky. Vychutn├ívala si slne─Źn├ę l├║─Źe a po─Ź├║vala spev poletuj├║ceho ┼íkovr├ínka.

Ob─Źas, ke─Ć sa v ne─Ćalekej ┼íkole za─Źala prest├ívka, za─Źula krik det├ş. Zatia─ż ─Źo sa oni u─Źili p├şsa┼ą a po─Ź├şta┼ą, sediac v ┼íkolsk├Żch laviciach, sedmokr├íska sa u─Źila vn├şma┼ą veci okolo seba a kr├ísy tohto sveta, sediac na svojej tenkej stonke. Sta─Źilo len ma┼ą o─Źi dokor├ín otvoren├ę a ka┼żdou min├║tou sa mohla kocha┼ą nie─Ź├şm nov├Żm. Sedmokr├ísku nap─║┼łalo ┼í┼ąastie a rados┼ą. Predstavovala si, ┼że to, ─Źo ona v tichosti c├şti, ┼íkovr├ínok vyspieva cel├ęmu svetu. S ├║ctou a l├ískou h─żadela na vt├í─Źika, ktor├Ż m├í to ┼í┼ąastie, ┼że dok├í┼że lieta┼ą a kr├ísne vyspevova┼ą. Te┼íila sa z jeho schopnost├ş a v├┤bec mu nez├ívidela.

ÔÇ×Ve─Ć predsa vid├şm a po─Źujem,ÔÇť hovorila si v duchu, ÔÇ×slnko na m┼ła ┼żiari a sem-tam ma vetr├şk pobozk├í. Ak├í som bohat├í!ÔÇť

No v rozkvitnutej z├íhrade st├ílo mnoho kvetov, ktor├ę neboli tak├ę skromn├ę. ─î├şm menej vo┼łali, t├Żm viac sa vystatovali a pov├Ż┼íenecky dv├şhali hlavy. Pivonky a ru┼że sa len pretekali, ktor├í je najv├Ą─Ź┼íia, najfarebnej┼íia a na sedmokr├ísku, ktor├í pr├íve rozkvitla, z dia─żky ┼íkaredo zazerali. Sedmokr├íska ich v┼íak obdivovala a nadch├Żnala sa ich kr├ísou: ÔÇ×Ak├ę s├║ len pekn├ę, bohat├ę a farebn├ę. Zaiste sa najviac p├í─Źia aj ┼íkovr├ínkovi, ktor├Ż si r├íd ku nim prisadne. V─Ćakabohu, ┼że som pri nich tak bl├şzko, a m├┤┼żem vidie┼ą v┼íetku t├║ kr├ísu na vlastn├ę o─Źi.ÔÇť

Netrvalo dlho a ┼íkovr├ínok naozaj priletel. No nie k ve─żk├Żm pivonk├ím a ru┼żiam, ale do tr├ívy, priamo ku skromnej sedmokr├íske.

Mal├Ż vt├í─Źik poskakoval ved─ża nej a popritom si ┼ítebotal: ÔÇ×Ak├í je m├Ąku─Źk├í t├íto tr├ívi─Źka. A pozrime┼że, ak├Ż prekr├ísny kvietok tu vyr├ístol s┼ąaby so srdcom zlat├Żm a striebrist├Żmi l├şstkami.ÔÇť

Pote┼íila sa sedmokr├íska ne─Źakanej chv├íle, a┼ż sa priam rozpl├Żvala od to─żk├ęho ┼í┼ąastia. Vt├í─Źik ju zob├í─Źikom pobozkal a u┼ż aj znova vyletel smerom k belasej oblohe.

Ke─Ć sa v┼íak sedmokr├íska poobzerala okolo seba, v┼íimla si, ┼że ru┼że od zlosti a z├ívisti h├ídam e┼íte viac s─Źervenali. Zosmutnela, ke─Ć si uvedomila, ┼że ostatn├ę kvietky nezdie─żaj├║ jej rados┼ą.

Zrazu do z├íhrady vst├║pilo diev─Źa s ve─żk├Żmi no┼żnicami. Prist├║pila k ru┼żiam a pivonk├ím a jednu po druhej odcvakla.

ÔÇ×Ach, to─żk├í hr├┤za,ÔÇť pre─żakla sa sedmokr├íska.

Diev─Źa o chv├ş─żu odi┼ílo s plnou n├íru─Źou kvet├şn. Sedmokr├íska bola ve─żmi v─Ća─Źn├í, ┼że je len drobn├Żm nen├ípadn├Żm kvietkom, ─Źo rastie medzi tr├ívou, a diev─Źa si ho nev┼í├şma. Ke─Ć ve─Źer za┼ílo slnko, sklopila biele l├şstky, zaspala a cel├║ noc sn├şvala o veselom ┼íkovr├ínkovi.

R├íno, len ─Źo svoje l├şstky op├Ą┼ą roztvorila, za─Źula zn├ímy vt├í─Ź├ş spev. ┼ákovr├ínok v┼íak spieval inak ako v─Źera - znelo to ve─żmi smutne. Ke─Ć sa sedmokr├íska poobzerala, zistila, ┼że ┼íkovr├ínok je zatvoren├Ż v klietke. Z nej pospevoval o tom, ak├ę kr├ísne je ┼żi┼ą, ke─Ć m├┤┼że┼í vo─żne poletova┼ą po svete.

Sedmokr├íska by uv├Ąznen├ęmu vt├í─Źikovi ve─żmi rada pomohla, no nevedela ako. Neprestajne sa kv├┤li nemu tr├ípila a celkom zabudla na kr├ísy sveta.

Vtom do z├íhrady vkro─Źili dvaja chlapci. Jeden z nich mal v ruke no┼ż├şk a namieril si to rovno k sedmokr├íske.

ÔÇ×Tu vyberieme kus tr├ívnika pre toho n├í┼ího ┼íkovr├ínka,ÔÇť povedal jeden z chlapcov a za─Źal okolo drobn├ęho kvietku zarez├íva┼ą hlboko do zeme.

ÔÇ×Ten kvet odtia─ż vytrhni! Na─Źo tam bude?ÔÇť navrhoval druh├Ż chlapec.

Sedmokr├íska sa v tej chv├şli zhrozila. Dobre vedela, ┼że by┼ą vytrhnut├Ż zo zeme, znamen├í pr├şs┼ą o ┼żivot. A ona predsa chcela e┼íte ┼żi┼ą!

ÔÇ×Nie, nech├íme ju tam. Celkom sa tam hod├ş,ÔÇť rozhodol jeho kamar├ít.

A tak sedmokr├íska s├şce zostala na┼żive, no dostala sa do klietky ku ┼íkovr├ínkovi.

├Üboh├Ż vt├ík v klietke neprestajne nariekal za stratenou slobodou a zm├Ątene trepotal kr├şdlami. Sedmokr├íska by ho ve─żmi rada ute┼íila, no nevedela rozpr├íva┼ą, a tak na neho len smutne h─żadela.

Ke─Ć u┼ż uplynula takmer polovica d┼ła, uv├Ąznen├Ż vt├í─Źik prehovoril: ÔÇ×Som sm├Ądn├Ż. V┼íetci odi┼íli a zabudli mi da┼ą ─Źo i len k├║sok vody. Hrdlo m├ím ├║plne vyschnut├ę a som celkom rozp├ílen├Ż od slnka. Mysl├şm, ┼że tu umriem, a tak by som sa mal rozl├║─Źi┼ą so v┼íetkou tou kr├ísou, ktor├║ Boh stvoril.ÔÇť

Vtom sa zapozeral na sedmokr├ísku a povedal jej: ÔÇ×Ty tu tie┼ż zv├Ądne┼í, ├║boh├Ż kvietok. Teba a k├║sok zeme s tr├ívou mi dali namiesto ┼í├şreho sveta, ktor├Ż som mal vonku.ÔÇť

Nemala ho ako sedmokr├íska ute┼íi┼ą, o to viac za─Źala aspo┼ł vo┼ła┼ą, aby spr├şjemnila ┼íkovr├ínkovi posledn├ę chv├şle na tomto svete.

Zanedlho nastal ve─Źer, no st├íle nikto neprich├ídzal, aby z├║bo┼żen├ęmu vt├í─Źikovi priniesol trochu vody. E┼íte naposledy zatrepal kr├şdelkami, sklonil hl├ívku a srdce mu v tej chv├şli puklo ┼żia─żom. V ten ve─Źer ani sedmokr├íska nesklopila svoje l├şstky. Smutn├Ż, zv├Ądnut├Ż kvietok sa iba bezducho skl├í┼łal k zemi.

R├íno, ke─Ć chlapci pri┼íli ku klietke a zbadali, ─Źo sa stalo, rozplakali sa a nebor├íka vt├í─Źika vybrali von. Vykopali mu pekn├Ż hrob─Źek, skr├í┼ílili ho kvetmi a ├║boh├ęho ┼íkovr├ínka priam kr├í─żovsky pochovali. Neuvedomili si, ┼że zahynul pr├íve kv├┤li ich z├íbudlivosti. A nepou─Źili sa. Ke─Ć┼że u┼ż nemali ┼íkovr├ínka, tr├ívu so sedmokr├ískou len tak pohodili na cestu a na drobn├Ż kvietok si nikto ani nespomenul.

T├║to a ─Ćal┼íie rozpr├ívky n├íjdete v Readmio

... celú rozprávku nájdete v Readmio

Readmio je aplik├ícia pln├í detsk├Żch rozpr├ívok o┼żiven├Żch zvukmi, ktor├ę reaguj├║ na v├í┼í hlas. F├║ra rozpr├ívok je zadarmo, nov├ę prid├ívame ka┼żd├Ż t├Ż┼żde┼ł.

Sk├║ste zadarmo

Dostupn├ę pre iOS, Android a Web

Download from App StoreDownload from Google Play
RatingsRatingsRatingsRatingsRatings

4.8/5 ┬Ě 4 500 hodnoten├ş

─Äal┼íie z kateg├│rie ─Żudov├ę rozpr├ívky