Jaś i czarodziejska fasola

W pewnej wiosce mieszkała sobie uboga kobieta ze swoim synkiem Jasiem. Nie mieli żadnego dobytku, tylko jedną krówkę. Często nie mieli czego do garnka włożyć, żyli tylko z mleka, które co rano mama doiła i sprzedawała na targu. Jednak pewnego ranka krówka nie dała nawet kropli mleka.

– Co zrobimy? Co poczniemy? – rozłożyła bezradnie ręce mama Jasia.

– Nie bój się, mamusiu. Jakoś sobie poradzimy. Pójdę w szeroki świat i znajdę sobie jakąś pracę – uspokajał ją Jaś.

– Tyle razy wypytywaliśmy już o pracę. W dzisiejszych czasach tak o nią trudno. Nie ma innej rady, będziemy musieli sprzedać naszą krówkę – powiedziała zrozpaczona mama.

– Pójdę więc na targ i zobaczę, co da się zrobić – zgodził się Jaś. Wypolerował dzwoneczek, który krowa miała na szyi, przywiązał jej sznurek do rogów i wyruszył na targ.

Podróż trwała ledwo chwilę, gdy napotkali po drodze pewnego dziwnego starca. Był mały, rozczochrany i pod nosem coś sobie podśpiewywał.

– Dobrego dnia, chłopcze. Dokąd to idziesz z tą krową? – zagaił staruszek.

– Szczęść Boże. Idę na targ, by ją sprzedać – odpowiedział Jaś.

– Wygląda na całkiem zdrową. Kupiłbym ją, ale nie mam pieniędzy. Mam tylko pięć fasolek w kieszeni – powiedział dziwak.

– Masz mnie za głupka? Kto wymieniłby krowę za fasolki? – odrzucił zdecydowanym tonem jego propozycję Jaś.

– Chłopcze, ale to nie są zwyczajne fasolki. Gdy je zasadzisz na noc, do rana wyrosną aż do nieba – próbował przekonać go dziwak.

Jaś dał się w końcu namówić i sprzedał dziwakowi krowę za pięć fasolek. Gdy wrócił, wbiegł do chałupki, by pochwalić się mamie, jak dobry interes udało mu się zrobić.

– Patrz, mamusiu, dostałem za naszą krówkę tych pięć magicznych fasolek! – powiedział uradowany Jaś, wyciągając w kierunku mamy dłoń z fasolkami.

– Co? Jakie…